De beroepsgroep (NVOG)

Als je wel een draagmoeder hebt gevonden in je eigen netwerk, en zij wil of kan niet zwanger worden van een eigen eicel, óf ze heeft door medische redenen IVF nodig om van haar eigen eicellen zwanger te raken, dan kan dat tot op heden niet in Nederland. Tot nu toe mag het VUmc als enige deze bevruchting doen, en zij doet het alleen voor paren die hun eigen biologisch materiaal meenemen (een hetero-paar dus), en ook nog alleen als de wensmoeder een heel bijzondere medische conditie heeft.

Dus moeten alle andere stellen (hetero en homo) inclusief draagmoeder en vaak inclusief eiceldonor naar het buitenland om de bevruchting daar plaats te laten vinden.

Als ze afhankelijk zijn van een buitenlandse eiceldonor, komen voor de meeste paren goedkopere landen minder in aanmerking, omdat de eiceldonor daar voor goed anoniem zal blijven (wat overigens wrijft met de Nederlandse wet, die zegt dat bevruchtingen met donorgameten (zaadcellen of eicellen) die in een Nederlandse kliniek plaatsvinden, altijd van een voor het kind traceerbare donor moeten zijn).

Het nieuwe standpunt van de  NVOG (Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie) laat ruimte voor een tweede kliniek om zich te melden om deze bevruchting wel te doen.
De verwachting is dat de eerste Nederlandse ivf behandeling bij draagmoeders in het voorjaar van 2019 gedaan gaat worden.
En wat betreft het vinden van een eiceldonor: je mag gewoon openbaar zoeken een aanbieden, dat kan bijvoorbeeld gewoon op de website van Meer dan Gewenst!